Það var hringt í mig í gær og mér var boðið að mæta upp í Álfsnes til að prófa nýjasta tryllitækið frá Yamaha í boði Gulla Sonax ásamt Binna Morgan.  Já, mér hafði hlotnast sá mikli heiður að fá að kasta fótum mínum yfir hjólið sem flest allir þeir sem prófað hafa halda ekki vatni yfir, þ.e. flaggskipið Yamaha YZ450F.  Ég hef nú ekki keyrt mörg 450cc hjól og því var þetta ennþá meira spennandi fyrir mig.  Eftirvæntingin var slík að það lá við að maður gleymdi hjólagírnum heima.  Brautin var allt í lagi, orðin vel vúpsuð sem er bara gott mál en tvö af uppstökkunum á tveimur pöllum voru orðin mjög léleg og jaðra við að vera hættuleg.  Bið menn að fara varlega þar.  En víkjum aftur að aðalmálin en það er þetta margumtalaða hjól.  Ég get varla orða bundist yfir þessu hjóli, þvílík græja að það hálfa væri nóg og ég endurtek það sem ég sagði í fyrirsögninni, "þetta er bara ekki sanngjarnt"!  

Ég er búin að lesa fleiri tímarita greinar um þetta hjól en nokkurt annað hjól síðan ég byrjaði í þessu sporti og horfa á hvert myndbandið á fætur öðru, en ekkert af þessu sem ég hafði lesið hefði samt getað búið mig undir upplifunina á þessu hjóli.  Þetta er fullvaxið 450cc hjól en höndlar eins og 250cc hjól nema aflið sem manni finnst oft vanta er svona sannarlega til staðar þegar þú vilt eða þarft á því að halda.  Þetta er sem sagt 250cc hjól á STERUM!  Beina innspýtinginn er þess eðlis að aflið er NÚNA um leið og snúið er upp á bensíngjöfina og það kemur ekkert hik eða bið.  "Traction-ið" í þessu hjóli er bara rugl miðað við afl og stærð og "trackar" það hreint út sagt ótrúlega.  Svo kom að stóru spurningunni fyrir mig, en það var hvernig var að beygja þessu hjóli og satt að segja að þá er umsögnin mjög einfölt, "it just turns".  Að koma inn í beygjur í þriðja og finna viðbrögðin þegar maður sneri upp á gjöfina var hreint út sagt ótrúlegt.  Einnig fann maður hvað lítið þurfti til þegar kom að pöllum, bara smá inngjöf og þú flaugst yfir þá.  Annað sem ég tók eftir en kom mér eiginlega ekki á óvart var fjöðrunin sem var "stock", en mín reynsla síðan ég steig fyrst fæti á Yamaha sumarið 2007 var einmitt hversu góð hin hefðbundna fjöðrun er.  Aldrei upplifði ég að ég væri að keyra 450 skrímsli þegar komið var inn í beygjur en hröðunin aftur á móti kom þér strax í samband við raunveruleikann um að ég væri að keyra 450cc en ekki mitt gamla 250cc..:0)

Ja, ég veit ekki um ykkur, en ég veit það eitt að mig langar í eitt svona stykki og það í gær.  Það er pínu ósanngjarnt að þurfa að fara aftur á sitt "gamla" hjól, sem hefur staðið sig með miklum ágætum hvað mig snertir og finna muninn.  Upplifun Binna Morgan var svipuð minni og gleymi ég því ekki þegar hann var að koma yfir stóra pallinn, þar sem gámurinn er, í Álfsnesi og hann hreinlega hrópaði, "þetta er bara rugl, þvílíkur kraftur maður"!  Takk Gulli fyrir að leyfa mér að prófa.

Binni bauð mér svo að prófa Husquarna TC250 hjólið sitt og kom það mér skemmtilega á óvart, mjög létt og meðfærilegt en það var pínu ósanngjarnt fyrir Huskann að prófa það eftir að hafa verið á hinu tryllitækinu hvað afl snertir.  Í fyrstu taldi ég að hjólið yrði svo miklu meira öðruvísi en japönsku hjólin, en eftir nokkrar beygjur að þá leið mér ágætlega á hjólinu.  Hjólið beygði vel og fjöðrunin virkaði fínt. Þetta hjól er ekki slæmur kostur fyrir þá sem vilja létt og meðfærilegt hjól.