Þá er Lites flokkurinn loksins komin á YouTube og hægt að horfa á herlegheitin hér.  Einnig er hérna stutt viðtal við Ken Roczen um stöðu hans í dag eftir meiðslin.

Þá er það loksins hafið, AMA Supercross hófst með látum í gær og fór fyrsta umferðin eins og oftast í Anaheim.  Fyrir mótið var mikil spenna um að sjá hvað James Stewart myndi gera í nýju liði og hvort að lukkan væri ennþá með Ryan Villopoto, en hann var með meistaraheppni í fyrra sem skilaði þremur titlum á síðasta ári.  Einnig voru menn mikið að velta því fyrir sér hvernig Ryan Dungey myndi reiða af á nýja KTM hjólinu og svo náttúrulega má ekki gleyma þeim sem má aldrei afskrifa, en það er engin annar en Chad Reed sem virðist vera herra ódrepandi.  Ég verð þó að segja það að mér fannst brautin algjörlega glötuð í alla staði og var nánast ein lína í gegnum hana alla sem þýddi það að sá sem náði bestri ræsingu vann í lottóinu þann daginn.

Það var ljóst að þegar "lites" ökumennirnir komu að að ráshliðinu að nokkur taugatitringur var á meðal ökumanna.  Ekki fór ræsingin af stað hjá öllum eins og menn vonuðu og var strax fall í fyrstu beygju.  Eins og ég sagði í upphafi, að þá var brautin einkennileg í alla staði.  Sigurvegari í fyrsta undanriðlinum var Wil Hahn sem keyrði rosalega vel, annar varð Tyle Rattray og þriðji varð enginn annar en Marvin Musquin sem er loksins að sýna sitt rétta andlit.  Í seinni undanriðlinum að þá var það Martin Davalos sem sigraði, Dean Wilson varð annar og Nico Izzi varð þriðji.  Eli Tomac lenti í tómu veseni í fyrsta undanriðlinum og var ekki nóg með að hann datt, heldur bilaði hjólið.  En hann sigraði LCQ léttilega og þar var annar ökumaður sem átti alls ekki að vera þar á meðal, en það var Ryan Sipes sem laut einnig í gras í sínum undanriðli og þurfti að fara í LCQ.  Ryan Sipes fylgdi Eli Tomac inn í aðalkeppnina.

Í aðalkeppninni í lites flokknum að þá voru það Pro Circuit gaurarnir sem voru með bestu ræsinguna en á hæla þeirra kom Cole Seely sem fljótlega náði fram úr Dean Wilson og fyrir rest náði fram úr Tyle Rattray eftir að hafa verið á afturdekkinu á honum nánast frá þriðja hring.  Eli Tomac náði rétt meðal ræsingu og sýndi úr hverju hann er gerður og keyrði hann fantavel.  Í lokin gerði Dean Wilson afdrifarík mistök og náði Eli Tomac framúr honum.  Dean Wilson var ekki sannfærandi í gær og fannst mér hann ekki vera í sínum vanalega rythma eða fullur sjálfstrausts.  Sigurvegari dagsins var Cole Seely, annar varð Tyle Rattray sem virkaði óvenju sterkur í ljósi þess að hann hefur ekki keyrt mikið supercross í gegnum tíðina og þriðji varð Eli Tomac sem ég tel að sé sá sem fólk ætti að fylgjast með í ár í þessum flokk.  

Í 450 flokknum að þá var Ryan Villopoto mjög heppinn að fara ekki á granirnar í fyrstu beygju, en mistök hans kostaði það að Josh Hill datt og meiddist hann aftur.  Óljóst er með framhaldið hjá Josh Hill sem var að koma til baka eftir tveggja ára fjarveru en þetta leit ekki vel út hjá honum og var hann að vonum mjög vonsvikinn.  Það var Chad Reed sem sigraði nokkuð auðveldlega í þessum riðli en Mike Alessi varð annar og Ryan Villopoto sýndi að hann var sá hraðasti í dag og vann sig upp úr miðjum hópi ökumanna upp í þriðja sætið.  Já, Ryan Villopoto var með línur og hraða sem aðrir virtust eiga í erfiðleikum með að sýna.  Í síðari riðlinum að þá var það James Stewart sem virtist vera líkur sjálfum sér, en hann var með frekar slappa ræsingu.  Annar varð Ryan Dungey og Andrew Short varð þriðji.  Það voru mjög sterkir ökumenn í LCQ og endaði það þannig að Justin Brayton vann LCQ og Tommy Hahn fylgdi með honum.  En það var fullt af mjög góðum ökumönnum sem komust ekki áfram og má segja að A1 standi undir nafni sem upphaf nýrra vona eða brostina drauma.

Í aðalkeppninni að þá náði Ryan Villopoto lang bestri ræsingu og er lítið annað um það að segja að hann hreinlega stakk af.  Chad Reed varð annar og hékk nálægt Ryan Villpoto eingöngu í einn hring.  James Stewart átti lélega ræsingu og fór að vinna sig upp.  Náði hann að vinna sig upp í þriðja sæti þegar að Ryan Dungey gerði mistök, en þá kom að kafla í fari James Stewart sem við urðum fyrst vitni af í fyrra, en hann hreinlega hætti og virtist missa áhugan.  Ryan Villopoto var komin með um 12 sekúndna forskot þegar hér var komið og kannski mat James Stewart það þannig að þetta væri einfaldlega ekki hægt í þessari braut, en samt sem áður að þá voru það mikil vonbrigði að sjá hvernig hann brást við og hlýtur það að vera áhyggjuefni fyrir hann sjálfan og hvað þá nýja liðið hans JGR.  Það sem gerist alltaf þegar menn hætta eða gefa eftir í einbeitingu, að þá gera menn mistök og gerði James Stewart það og datt eina ferðina enn. Voru þetta afdrifarík mistök hjá James Stewart því Chad Reed datt og ef James Stewart hefði verið að sækja, að þá hefði hann auðveldlega getað komsti í annað sætið við fall Chad Reed.  En í staðinn var hann að berjast við Ryan Dungey um þriðja sætið og var ekki líkur sjálfum sér, nema ef þetta er hinn sá James Stewart sem við eigum eftir að sjá í framtíðinni.  Við það komst Ryan Dungey upp í þriðja sæti og James Stewart datt í sjötta sæti og var ansi aumkunarverður að sjá eftir það fall, satt að segja.  

Þannig endaði það að Ryan Villopoto hreinlega stakk alla af og dómineraði keppnina með þvílíkum yfirburðum að aðrir hljóta að hafa áhyggjur af framhaldinu.  Chad Reed skilaði sínu og varð í öðru sæti og skildi maður aldrei afskrifa Chad Reed.  Ryan Dungey kom KTM í fyrsta sinn á pall í 450 flokk í supercrossinu, að ég held, og virtist vera búinn að ná ágætum tökum á hjólinu.  Vonbrigði dagsins voru klárlega James Stewart og það hugarfar sem hann sýndi þegar Ryan Villopoto var komin með 12 sekúndna forskot.  Þetta er ekki sá James Stewart sem við þekkjum og ég held að það hafi ekkert með hjólategund að gera, heldur er þetta einfaldlega eins og þegar boxari er rotaður í fyrsta sinn, að þá koma þeir stundum aldrei til baka og hreinlega hverfa af sjónarsviðinu.  Ég vona að svo sé ekki upp á teningnum í ár og að við eigum ekki eftir að missa James Stewart út því hann er einn allra vinsælasti ökumaður í sportinu frá upphafi og laðar að bæði áhorfendur og fær umfjöllun sem engir aðrir hafa náð og það þarf sportið.  En það er á brattann að sækja hjá honum og er hann tíu stigum á eftir Ryan Villopoto og greinlilegt að sumir þurfa að girða sig í brók ef þeir ætla að eiga einhvern möguleika í hann.

Keppnin er komin á netið og má sjá aðalkeppnina hér fyrir neðan eins og hún birtist á YouTube en einnig er komið torrent á netið og er hægt að nálgast það með að smella hér.  

Á laugardaginn fór fram fimmta umferðin í AMA Outdoors seríunni og fór hún fram í Denver Colorado á braut sem heitir Thunder Valley.  Þessi braut ætti ekki að vera Íslendingum ókunn því þarna fór fram MXON á síðasta ári þar sem Hjálmar Jónsson, Gylfi F. Guðmundsson og Eyþór Reynisson tóku þátt í fyrir Íslands hönd.  Þessi braut er hátt yfir sjávarmáli og er um 18% minna súrefni á brautarstað heldur en við eðlilegar aðstæður við nokkra metra fyrir ofan sjávarmál.  Við það minnkar afl hjólana í samræmi við það, þ.e. þau missa um 18% afl, og áttu sumir keppendur í erfiðleikum með að taka suma palla sem þeir öllu jafna hefðu tekið.  Einnig var þetta aukið álag á líkama og lungu þar sem líkaminn kallaði á meira súrefni sem ekki var til staðar og var því líkaminn á "overtime" við að reyna að ná í það sem upp á vantaði.

Eitt sem ég skil ekki þegar ég horfi á þessar keppnir og það er að 450cc flokkurinn byrjar og síðan er það 250cc flokkurinn.  Mér finnst þetta skjóta skökku við að setja ungviðið, ef svo má að orði komast, út í gatslitna brautina eftir 450cc hjólin því þeir sem eru í 450 flokknum eiga vera þeir bestu í heimi á meðan þeir sem eru í 250 flokknum eiga að vera að koma upp og reyna að vinna sig upp í þann hóp.  Þannig að ég er ekki alveg að átta mig á þessari aðferðarfræði þeirra í Bandaríkjunum og er þetta eins og þú farir á box og aðalbardaginn væri fyrsti bardaginn og svo kæmi hinir bardagarnir sem uppfyllingarefni ef fólk vildi endilega hanga lengur og ætti erfitt með að finna útidyrnar.

Hvað um það en í 250 flokknum að þá varð það Blake Baggett sem var mjög afgerandi bestur í þessum flokki í þessari keppni og rúllaði hann þessu upp.  En Blake Baggett hefur verið nokkuð óstöðugur og hefur sumarið hjá honum verið þannig að hann tekur eina frábæra keppni þar sem hann er mjög dóminerandi og í næstu keppni á eftir skítur hann algjörlega upp á bak.  Dean Wilson varð annar en hann hefur verið að rembast við léleg stört það sem af er sumri og hefur þurft að vinna sig upp.  Iðulega hefur það gerst í síðari moto-inu og hefur verið svona Christophe Pourcel lykt af honum í sumar.  Eli Tomac varð þriðji og voru menn á því að þrátt fyrir að hann náð þriðja sæti, að þá áttu þeir von á meiru frá honum þar sem þetta væri hans heimasvæði ef svo má kalla og er alinn upp við að keyra við svona aðstæður. 

Tyle Rattray, sem leiddi stigakeppnina fyrir þessa umferð, átti ekki sinn besta dag þó svo að hann hafi endað fimmti í það heila.  Við það missti hann forystunni í stigakeppni ökumanna og tók Dean Wilson við forystunni hvað það varðar.  Sá aðili sem hefur valdið mér hvað mest vonbrigðum það sem af er sumri er Broc Tickle sem bara er heillum horfinn.  Þessi piltur sem var að keyra mjög vel allt síðustu tvö ár á Yamaha og varð West Lites supercrossmeistari eftir að hann gekk til liðs við Pro Circuit Kawasaki liðið að hann bara hreinlega sést ekki.  Hverju sem um er að kenna að þá er það ljóst að hann má hafa sig allan við og eitthvað mikið þarf að gerast hjá honum ef hann ætlar að halda sæti sínu í liði Mitch Payton sem gerir miklar kröfur til ökumanna.  Justin Barcia hélt uppteknum hætti og datt þrisvar sinnum og þar af tvisvar sinnum í síðari moto-inu.  Það er ekki sami bragurinn á honum í utanhús motocrossinu eins og í supercrossinu í vetur og hafa menn aðeins verið að senda honum tóninn í netmiðlum þarna ytra.

Í 450 flokknum að þá vann Ryan Dungey loksins kærkominn sigur og er þetta fyrsti sigur Ryan Dungey í utanhús motocrossinu.  Miðað við það sem ég sá í sjónvarpinu beint frá mótinu að þá fannst mér eins og Ryan Dungey væri með bestu fjöðrunina af þeim öllum.  Bæði Chad Reed og Ryan Villopoto voru í smá ströggli í síðari moto-inu og fannst mér afturhlutinn dansa mun meira hjá þeim en hjá Ryan Dungey sem hefur að öllum líkindum skilað honum þessi sigri.  Ryan Villopoto varð annar eftir daginn og Chad Reed varð þriðji en þessi braut hefur alltaf reynst honum Chad Reed erfið og hefur viðhorfið hans nánast alltaf verið í þá veru að "Survive Thunder Valley" sem hann gerði með ásættanlegum árangri.  Chad Reed leiðir ennþá stigakeppni ökumanna en Ryan Villopoto hefur saxað á forskot hans og leiðir Chad Reed einungis með átta stigum.

Kevin Windham sem hafði tilkynnt eftir fjórðu umferðina að hann væri hættur í AMA Outdoors í ár þar sem Josh Grant væri aftur mættur til leiks eftir meiðsli, var með í þessari keppni því honum hreinlega hefur fundist svo ógeðslega gaman í ár og þau viðbrögð sem hann hefur fengið frá áhorfendum hafa verið slík að hann gat ekki hugsað sér að vera ekki með.  Nú er spurning hvort að hann þurfi ekki að klára tímabilið fyrir Honda Factory liðið því Josh Grant meiddist aftur og óvíst með framhaldið hjá honum.  Þar með heldur meiðsl og sorgarsaga Josh Grant áfram en hann meiddist á sama hné og hann var að koma úr aðgerð úr fyrir um sex mánuðum síðan.  Ég er á því að Josh Grant sé við það að missa samninginn við Honda Factory liðið þó svo að ekki sé hægt að kenna honum um þetta, að þá þarf liðið á ökumanni sem er heill heilsu en ekki alltaf undir skurðahnífnum. 

Önnur frétt sem kemur þessu kannski ekki við, en þó óbeint.  En það er að Tim Ferry hefur verið ráðinn til JS7 sem er enginn annar en James nokkur Stewart ef einhver man eftir honum.  Hlutverk Tim Ferry er að vinna við uppsetninguna á hjólinu fyrir James Stewart og ætti hann að þekkja ágætlega til hvað þarfir James Stewart varðar því þeir voru liðsfélagar í mörg ár hjá Kawasaki liðinu á sínum tíma.  Líta margir á þetta sem merki um það að James Stewart sé á leiðinni í AMA Outdoors og mjög líklega þá með það markmið að komast í MXON lið þeirra Bandaríkjamanna fyrir keppnina sem fer fram í Frakklandi í haust.  Nú er spurning hvort þetta takist hjá honum en þetta trix hans James Stewart mistókst hrapalega í fyrra.  Hér fyrir neðan má svo sjá úrdrátt úr því helsta sem gerðist á laugardaginn og eru þetta "highlights".

Um helgina fór fram fjórða umferðin í AMA Outdoors Motocross og fór hún fram í hinni margfrægu braut, Budds Greek.  Fyrir þessa umferð að þá voru margar "spekúlasjónir" um hvað væri að hrá Ryan Villopoto en hann hafði til þessa einungis unnið eitt moto það sem af er tímabili og þó hann hafi verið efstur á palli í þriðju umferðinni, að þá þóttu margir hann ekki sannfærandi í síðara moto-inu þar.  Maðurinn sem virðist vera að fá alla þá athygli sem hann vill á jákvæðu nótunum og skyggir á flesta aðra er Chad Reed sem fyrir þessa umferð var efstur að stigum eftir fyrstu þrjár umferðina.  Ryan Dungey, sem er núverandi meistari í AMA Outdoors, virðist ennþá eiga við það að stríða að vera alltaf að elta og endar iðulega í öðru sæti.  Þegar Ryan Dungey varð meistari í fyrra, að á bentu margir á að hann hefði einungis orðið meistari af því að aðrir hefðu meiðst og þurft frá að hverfa.  Síðan tók hann James Stewart í nefið í eina skiptið sem hann sást utanhús síðasta sumar og gagnrýnisraddir minnnkuðu en þögnuðu ekki alveg.  En hvort sem þú vinnur vegna meiðsla annara eða ekki að þá er það hluti af motocrossinu og það er ekki við Ryan Dungey að sakast þó hann hafi verið heill heilsu og hinir skyldu slasa sig.  Eftir allt saman að þá er þetta samanlagður árangur en ekki bara ein keppni sem telur.

Það er skemmst frá því að segja að Chad Reed sigraði eftir mikið harðfylgi og verður ekki af karlinum tekið að hann er svo sannarlega búinn að vinna sig inn í hjörtu þeirra Bandaríkjamanna sem líta á hann í dag sem hinn sanna ameríska draum þar sem hann stofnaði sitt eigið lið eftir að hafa hvorki verið með samning né hjól fyrir supercross tímabilið 2011.  Já, þeir virðast vera búnir að gleyma því að margir hverjir í US þoldu hann hreinlega alls ekki þegar hann keppti fyrir L&M, liðið hans James Stewart í dag, og spurning hvort þessi ára fylgi þessu liði, þ.e. L&M.  Ryan Villopoto varð annar og spurning hvort að úrslit síðust tveggja keppna endurspegli það að hann er komin á 2012 árgerðina af Kawasaki KX450F hjólinu sem hefur fengið fanta dóma og að sögn þeirra vefmiðla sem hafa prófað, mikil bæting á hjólinu frá árgerðinni 2011.  Ryan Dungey var enn sem fyrr að elta og varð í öðru sæti í báðum moto-um en endaði þriðji eftir daginn því hinir tveir sigruðu í sitt hvoru moto-inu.

Í lites flokknum að þá var Tyle Rattray maðurinn sem virtist vera að sýna hvað mestan stöðugleika það sem af er og er hann alltaf að skila sér í topp þrjú í öllum moto-um og telur það þungt í stöðu hans í dag á meðan helstu keppinautar hans eru að taka eitt mjög gott moto og eru svo út á túni í hinu moto-inu.  Justin Barcia var veikur fyrir þessa keppni og var ráðlagt að keppa ekki, en þrátt fyrir það að þá mætti vinurinn út í braut gegn læknisráði.  Hversu skynsamlegt það kann að vera verður hver að meta fyrir sig, en þessir piltar eiga að heita að vera atvinnumenn og þurfa því oft að keppa við aðstæður sem við hin mynum einfaldlega sitja heima við.  Blake Baggett var búinn að sýna ótrúlegan hraða í sumum moto-unum þrátt fyrir að gera mistök í þeim og miðað við þann hraða sem hann virtist hafa, að þá verður að segjast að hann var sá sem flestir gerðu ráð fyrir að myndi vinna um helgina. 

Tyle Rattray stóð uppi sem sigurvegari eftir helgina og verður að segjast að hann virðist ætla að taka þetta á seiglunni.  Hann er ekki hraðastur af þeim þarna ytra en hann er þó það hraður að hann er iðulega í topp sætum.  En það sem hann hefur fram yfir alla aðra er stöðguleiki og er það skila sínu þegar upp er staðið.  Alla vega leiðir hann stigakeppnina í dag.  Annar varð Dean Wilson sem á við þennan óstöðugleika að stríða og er ferlið hans farið að minna margt á keppnistímabil Christophe Pourcel í fyrra þar sem Dean Wilson, líkt og Christophe Pourcel, rúllar upp fyrra moto-inu en á svo feikna lélegt start í því síðara og þarf að vinna sig upp.  Veiki maðurinn, Justin Barcia, varð svo þriðji og voru menn nú ekkert á þeim buxunum að trúa þeim sögusögnum að hann væri í raun lasinn.  Alla vega miðað við akstur drengsins í síðara moto-inu að þá var erfitt að sjá að það var eitthvað sem var að hrjá hann.  Bentu andstæðingar hans að hann hefði komið inn í supercrossið og meitt sig í úlnið en samt orðið supercross meistarinn og höfðu gárungar það að orði að þetta væri hluti að keppnis "strategíu" Geico PowerSports Honda í kringum Justin Barcia.

Fyrir neðan má sjá heildarúrslit ásamt myndböndum frá síðara moto-inu í 450 flokknum sem er komin á YouTube.

450 Overall
1. Chad Reed (Honda) 3-1
2. Ryan Villopoto (Kawasaki) 1-3
3. Ryan Dungey (Suzuki) 2-2
4. Kevin Windham (Honda) 4-4
5. Mike Alessi (KTM) 5-5
6. Brett Metcalfe (Suzuki) 6-6
7. Davi Millsaps (Yamaha) 7-9
8. Jake Weimer (Kawasaki) 10-7
9. Andrew Short (KTM) 9-8
10. Josh Grant (Honda) 8-10
11. Ricky Dietrich (Yamaha) 11-11
12. Christian Craig (Honda) 13-12
13. Mike Brown (KTM) 12-13
14. Ben LaMay (Yamaha) 17-15
15. Les Smith (Yamaha) 16-16
16. Nick Wey (Yamaha) 15-19
17. Fredrik Noren (Honda) 21-14
18. Lowell Spangler (Honda) 18-17
19. Michael Byrne (Suzuki) 14-23
20. Travis Sewell (Yamaha) 20-18
21. Kyle Chisholm (Yamaha) 19-37
22. Vince Friese (Yamaha) 34-20
23. Kevin Rookstool (KTM) 23-22
24. Ronnie Stewart (Suzuki) 27-24
25. AJ Catanzaro (Yamaha) 25-26
26. Dean Porter (Suzuki) 24-28
27. Calle Aspegren (Honda) 28-25
28. Evgeny Mikhaylov (Suzuki) 26-27
29. Kyle Partridge (Yamaha) 22-32
30. Heath Harrison (Honda) 38-21
31. Michael Sottile (Honda) 30-30
32. Garret Toth (Yamaha) 31-31
33. Michael Stryker (KTM) 29-36
34. Dakota Kessler (Yamaha) 32-34
35. Jacob Morrison (Honda) 39-29
36. Kyle Keylon (Kawasaki) 35-33
37. Mitch Dougherty (Honda) 33-35
38. Shane Sewell (Yamaha) 36-38
39. Tommy Hahn (Yamaha) 36-38
40. Weston Peick (Kawasaki) 40-40

250 Overall
1. Tyla Rattray (Kawasaki) 2-1
2. Dean Wilson (Kawasaki) 1-3
3. Justin Barcia (Honda) 6-2
4. Eli Tomac (Honda) 5-5
5. Broc Tickle (Kawasaki) 3-9
6. Gareth Swanepoel (Yamaha) 9-4
7. Blake Baggett (Kawasaki) 7-7
8. Kyle Cunningham (Yamaha) 4-15
9. Martin Davalos (Suzuki) 10-10
10. Nico Izzi (Honda) 8-13
11. Malcolm Stewart (Suzuki) 16-6
12. Gannon Audette (Yamaha) 12-11
13. Alex Martin (Honda) 15-12
14. Darryn Durham (Honda) 37-8
15. Nick Paluzzi (Suzuki) 14-16
16. Austin Howell (Suzuki) 13-17
17. Travis Baker (Honda) 11-34
18. Lance Vincent (Honda) 19-14
19. Cole Seely (Honda) 17-25
20. Taylor Futrell (Honda) 27-18
21. Killy Rusk (KTM) 20-19
22. Matt Lemoine (Kawasaki) 18-35
23. Joshua Clark (Honda) 22-20
24. Ricky Renner (KTM) 23-22
25. Tony Archer (Suzuki) 24-23
26. Joey Rossi (Yamaha) 29-21
27. Gared Steinke (Kawasaki) 25-31
28. Levi Kilbarger (Honda) 33-24
29. Ryan Zimmer (Honda) 31-26
30. Justin Sipes (Kawasaki) 21-36
31. Preston Mull (Honda) 32-28
32. Alexander Millican (Yamaha) 30-30
33. Hunter Clements (Honda) 28-32
34. Willy Browning (Honda) 34-27
35. Dakota Tedder (Kawasaki) 26-39
36. Johnny Moore (Honda) 38-29
37. Ozzy Barbaree (Suzuki) 35-33
38. Chad Gores (Honda) 36-38
39. Jason Anderson (Suzuki) 39-37
40. Shawn Rife (Honda) 40-40

450 Point Standings
1. Chad Reed 183
2. Ryan Villopoto 168
3. Ryan Dungey 155
4. Davi Millsaps 130
5. Brett Metcalfe 118
6. Kevin Windham 112
7. Jake Weimer 93
8. Ricky Dietrich 92
9. Christian Craig 76
10. Andrew Short 75

250 Point Standings
1. Tyla Rattray 174
2. Dean Wilson 170
3. Blake Baggett 144
4. Eli Tomac 136
5. Justin Barcia 116
6. Kyle Cunningham 114
7. Broc Tickle 99
8. Gareth Swanepoel 91
9. Martin Davalos 75
10. Cole Seely 72

Í gær hófst keppnin sem ég hef hvað mesta gaman af, þ.e. AMA Outdoors og fór hún fram í Hangtown.  Enginn James Stewart og satt að segja get ég ekki sagt að ég hafi saknað hans neitt sérstaklega í gær.  Í tímatökum fyrir keppnina sjálfa að þá hafði Mike Alessi verið með besta tímann á KTM 450 SX-F.  Já, þú last rétt.  Loksins fór Mike Alessi aftur á 450 hjólið og ótrúlegt að enginn ökumaður sé búinn að vera á þessu hjóli sem hefur verið valið af nokkrum tímaritum besta hjólið í 450 flokknum.  Segi það enn og aftur að öll þessi áhersla á 350 hjólið sé ekki af hinu góða hjá KTM þó svo að ég efist ekki um að 350 hjólið sé gott.  Marvin Musquin var einnig með besta tímann í MX2 á KTM 250 SX-F og kom það mér nokkuð á óvart, þó svo að ég efast ekki um hæfileika piltsins.  En hann er nýkominn til baka úr meiðslum og gerði ég ekki ráð fyrir honum svona hröðum strax.

Í aðalkeppninni í 450 flokknum að þá var það Chad Reed sem endaði sem sigurvegari dagsins.  Var hann að keyra hreint út sagt ótrúlega flott og var með mjög góðar línur.  En Chad Reed endaði 2-1 og endaði sem sigurvegari á meðan Ryan Dungey, sem var einnig að keyra mjög vel, endaði 1-2 og var jafn Chad Reed að stigum.  Ryan Villopoto átti ekki mikið í þessa tvo fyrrnefndu þó svo að hann hafi leitt einhverja hringi í síðara moto-inu en þegar hinir settu í fluggírinn að þá bakkaði Ryan Villopoto því hann einfaldlega gat ekki fylgt þeim eftir.  Bjóst satt að segja við meiru af honum því í mínum huga hefur hann verið meiri "outdoors" maður en supercross.  Mike Alessi, sem hafði verið með besta tímann í tímatökunni, datt illa nánast í upphafi og varð að hætta keppni.  Ekki er komið á hreint hvort að pilturinn hafi meitt sig illa en satt að segja að þá leit þetta ekkert rosalega vel út fyrir hann.

Í 250 flokknum var það Monster Energy Pro Circuit liðið sem var allt í öllu og dómineraði algjörlega í þessu móti.  Eli Tomac var sá eini sem hafði eitthvað í þá að segja en Ryan Sipes lenti því miður í árekstri í fyrstu beygju eftir ræsingu í fyrsta moto-inu og þurfti að hætta keppni.  Justin Barcia er ekki ökumaður af því kaliberi að hann eigi í Pro Circuit gaurana og koma það berlega í ljós í þessu móti þar sem hann var hringaður af eftstu mönnum í síðara moto-inu og það þrátt fyrir að hafa leitt fyrstu hringina.  Já, "Bam-Bam" eins og þeir kalla hann þarna úti var ekki að keyra vel, með allt á útslættinum hvort sem um lítið stökk var að ræða eða stór pallur.  Skil hreinlega ekki þennan akstursstíl því þú hefur ekkert upp á að hlaupa ef eitthvað kemur upp á í stökki, þ.e. ef þú þarft að gefa í til að rótera hjólinu.  Einnig var hann að velja mjög slæmar línur og var hreinlega að berjast við hjólið allan tímann á meðan hinir völdu mun betri línur sem kostuðu minni átök og enduðu með að hringa Justin Barcia.  Sigurvegari dagsins var Blake Baggett sem var að keyra ótrúlea vel í þessari keppni.  Dean Wilson varð annar og Tyle Rattray varð þriðji.

Mér til mikillar gleði var hægt að horfa á þetta beint á Motors TV og eru þeir búnir að kaupa sýningarétt á öllum keppnum.  Nú er bara spurning hvort það þýði að það verði bein útsending af öllum AMA Outdoors keppnum eða bara þeim sem sýnt er beint í USA.  Það kom mér á óvart að það var bein útsending á Motors TV á meðan Speed TV sýndi bara beint frá fyrstu moto-inum en er svo að sýna seinni moto-in í dag.  Ég er alla vega hæstánægður og bendi fólk á að kaupa sér áskrift hjá Símanum, sportpakkanum, og þá ertu með Motors TV sem sýnir bæði frá FIM og AMA beint.  Eina alvöru stöðin fyrir utan að vera með helling af endurodæmi o.fl. fyrir okkur hjólamenn.  Hér fyrir neðan má sjá viðtöl við ökumenn.

Fjórðu umferð lokið í AMA Supercrossinu og er hægt að nálgast keppnina til áhorfs með að smella hér og er þetta torrent skrá.  Keppnin í opna flokknum er  komin á YouTube og er hægt að horfa á keppnina hér fyrir neðan.  Nú virðist sem menn séu farnir að keppast við að setja þær á YouTube í stað þess að setja þær inn á torrent síður.  Þetta er í mjög góðum gæðum á YouTube, eða 720 punkta, sem eru þau sömu og skráin er ef þú niðurhjalar því af netinu.  Lites flokkurin er líka komin á netið sem torrent skrá og er hægt að nálgast hana með að smella hér.