Í nótt fór fram sjötta umferðin í AMA Supercrossin og fór keppnin fram í San Diego. San Diego er þekkt fyrir þrennt, það kemur alltaf eitthvað óvænt upp á og hafa margir ökumenn lent illa í því í San Diego. Má þar nefna að fyrsta og eina banaslysið í AMA Supercrossinu átti sér stað í San Diego á sínum tíma. Í öðru lagi einstaka sigurgöngu Chad Reed í San Diego síðan árið 2003, eða frá því að hann hóf keppni í stóra flokknum, en síðan þá er hann með um 75% vinningshlutfall og hefur unnið sex af síðustu átta keppnum sem er einstakt. Í þriðja lagi að þá er það andrúmsloftið á keppninni sem hreinlega er þannig hlaðið að það er eins og áhorfendur og keppendur vita að eitthvað á eftir að gerast sem mun setja sitt mark á keppnistímabilið. Brautin var mjög erfið að því leiti til að vúppsarnir voru mjög stórar og erfiðar og áttu eftir að hafa mikil áhrif á keppendur. Sérstaklega voru minni hjólin að ströggla í þessum hluta en ökumenn í stóra flokknum áttu líka erfiðan dag. Ef þú ert ekki búinn að sjá keppnina og vilt ekki vita úrslit, að þá getur þó horft á keppnina hér fyrir neðan og síðan lesið um framhaldið fyrir neðan.
Lites flokkurinn: Fyrir mótið leiddi Eli Tomac stigakeppnina og í raun var þetta orðið þannig að það var nóg fyrir Eli Tomac að skila sér í efstu fimm sætin í þeim keppnum sem eftir voru, sem voru þrjár fyrir þessa, að þá hefði hann staðið uppi sem West Lites sigurvegari. Helsti keppinautur hans að mati spekúlanta, Dean Wilson, hafði ekki náð að standa uppi í hárinu á Eli Tomac og hafði aðeins unnið einu sinni á meðan Eli Tomac var búinn að landa þremur sigrum. En sigur er ekki alltaf ávísun á titil og getur Tim Ferry vitnað um það en hann vann Lites meistaratitil án þess að nokkrum sinnum að sigra keppni það ár. Já, stöðugleiki og það að vera meðal þeirra efstu í hverri einustu keppni gerði það að verkum að Tim Ferry stóð uppi sem sigurvegari. Í fyrri undanriðlinum að þá var það Dean Wilson náði bestri ræsingu og skildi hina eftir í tómu tjóni. Marvin Musquin varð í öðru sæti en átti í miklum erfiðleikum í vúppsunum og þriðji varð Matt Moss á KTM sem var að keyra feykivel. Í síðari riðlinum að þá var það Cole Seely sem kláraði með stæl en Eli Tomac lenti í því að fara niður eftir fyrstu beygju ásamt fleiri ökumönnum. Sá maður þá að það voru framúraksturlínur í brautinni þegar hann vann sig frá síðasta sæti í það áttunda. Í öðru sæti varð Travis Baker liðsfélagi Cole Seely og í þriðja sæti varð Vince Friese. Í aðalkeppninni var það Vince Friese sem náði bestri ræsingu en Dean Wilson var ekki lengi að ná fram úr honum. Eli Tomac var í kringum fimmta til sjötta sæti eftir fyrstu beygju og það var ljóst að hann ætlaði sér ekkert annað en sigur og hóf að sækja fram af miklum krafti. Yfirkeyrði hann brautina á kafla, yfirstökk og meira til. Var ljóst að hann ætlaði sér að ná Dean Wilson "no matter what". En ökumenn í aðalkeppninni fóru að hrynja niður og voru vúppsarnir mjög erfiðir þeim. Og það voru einmitt þessir blessuðu vúppsar sem áttu eftir að vera úrslitavaldur kvöldsins og hugsanlega helsti áhrifavaldur á tímabilið þegar Eli Tomac fór ill fram fyrri sig í vúppsunum og fékk hjólið á sig. Meiddist hann nokkuð á olnboga og varð að hætta keppni. Dean Wilson var því á auðum sjó og leit allt í einu út fyrir að ef hann hreinlega kláraði að þá myndi hann allt í einu leiða stigakeppnina sem og hann gerði. Já, það er skammt stórra högga á milli og enn og aftur var það brautin í San Diego sem átti eftir að vera áhrifavaldur. Cole Seely varð annar og Matt Moss á JDR KTM náði sínum bestu úrslitum síðan hann hóf keppni í AMA Supercrossin og endaði þriðji. En Matt Moss er frá Ástralíu eins og Chad nokkur Reed. Dean Wilson leiðir nú stigakeppnina með tveimur stigum á Eli Tomac og nú er það spurning hversu alvarleg meiðslin eru hjá Eli Tomac. Eli Tomac getur þakkað fyrir að West Lites flokkurinn er að fara í frí og mun ekki hefja keppni aftur fyrr en í Seatle sem er fimmtánda umferðin. Cole Seely sem er í þriðja sæti á líka möguleika á titli þó svo að draumur hans sé fjarlægari en Dean Wilson eða Eli Tomac.
Opni flokkurinn: Það voru ekkert síður ökumenn í þessum flokki sem áttu í erfiðleikum í vúppsunum og virtist t.d. Ryan Dungey ekki ná að taka þá mjög sannfærandi. Einnig virtist vera nokkur munur á uppsetningum á hjólinu hjá liðsfélögunum Davi Millsaps og James Stewart. Davi Millsaps fór mjög vel í gegnum vúppsana á meðan James Stewart var meira villtur. Í fyrri undanriðlinum var það Ryan Villopoto sem sigraði en Davi Millsaps varð annar og átti mjög gott "run" í undanriðlinum. Brett Metcalfe varð þriðji. Í síðari riðlinum var það Chad Reed sem sigraði eftir að riðilinn hafði verið rauðflaggaður og það þurfti að byrja aftur. James Stewart átti góða ræsinu áður en það var Mike Alessi sem tóka fram úr honum og lokaði á hann. Var ótrúlegt að sjá James Stewart ströggla við að taka fram úr Mike Alessi í tvo hringi áður en það var rauð flaggað og endurræst. James Stewart varð annar í síðari riðlinum á eftir Chad Reed og Ryan Dungey varð þriðji. Í aðalkeppninni varð það Brett Metcalfe sem var með bestu ræsingu en Jake Weimer varð annar og á hælum hans kom Ryan Villopoto. Fljótlega varð það þó Ryan Villopoto sem náði forstynni á meðan bæði Chad Reed og James Stewart þurfi að koma að aftan og vinna sig upp. Var ég búinn að segja að vúppsarnir voru erfiðir, ef ekki að þá ætla ég að endurtaka það. Fljótlega var Chad Reed komin í annað sætið og James Stewart var lengur að vinna sig upp í þriðja sætið og var farið að hitna í höllinni. Jake Weimer fór tvisvar á granirnar og þurfti að hætta keppni eftir að hafa verið annar. "Guess what", James Stewart datt... Ó, já, það virðist ekki af þessum ökumanni að ganga og hann einfaldlega virðist ekki kunna að keyra ekki á ystu nöf. Flestir dást að því en það hefur líka skapað þann hóp fólks sem gagnrýnir hann hvað mest og í sumum tilfellum á hann það fyllilega skilið. En það verður samt ekki af honum tekið að hann virðist vera með þetta í blóðinu að "I will dy trying". En það var ekki bara James Stewart sem fór á rassgatið í vúppsunum því Kevin Windham fór á nákvæmlega sama stað. Já, þeir voru mjög trikkí þessir vúppsar. Þá var baráttan á milli Chad Reed og Ryan Villopoto og miðað við vinningshlutafall Chad Reed að þá var ljóst að Ryan Villopoto þurfti að hafa fyrir hlutunum og það koma á daginn. Chad Reed náði Ryan Villopoto og náði að fara fram úr honum á næst síðasta hring. Ryan Villopoto var hraðari í beygjum en Chad Reed var með mjög góðan hraða í gegnum vúppsana. Ryan Villpoto náði svo að skella sér innan á Chad Reed og ná fram úr honum nokkrum beygjum síðar og náði að halda því til loka. Var þetta æsispennandi keppni og sagði Chad Reed á eftir að Ryan Villpoto hefði einfaldlega haft meiri sigurvilja og verið tilbúinn að leggja meira undir í því skyni. Chad Reed varð því annar og lækkaði það vinningshlutfall hans aðeins og Ryan Dungey getur þakkað fyrir að bæði James Stewart og Kevin Windham féllu og náði að landa þriðja sætinu. Er þetta í alla vega annað ef ekki þriðja sinn sem Ryan Dungey hagnast af falli James Stewart og endar á palli fyrir vikið.
Hvað er málið með James Stewart? Margir hafa velt ýmsu fyrir sér og margir hafa álitið að þetta sé hjólinu að kenna og að hann hafi ekki verið eins og hann á sér að vera eftir að hann fór frá Kawasaki. Það er mikið til í því að drengurinn er ekki eins og hann var þegar hann var á Kawasaki en hann átti ekki mikið úr að velja á þeim tíma því Kawasaki hætti hreinlega að tala við hann og því fór hann annað. Nákvæmlega það sama og gerðist með brotthvarf Ricky Charmichael á sínum tíma frá Kawasaki og verður líklegast sama samskipta mynstrið þegar Kawasaki lætur Ryan Villopoto fara og veðjar á ökumanna eins og t.d. Adam Cianciarulo sem arftaka hans. En er það hjólið sem er að valda þessu. Nokkrir hafa lagst yfir þetta og David Vuillemin er einn af þeim. Hann telur að það sé fyrst og fremst uppsetninginn á hjólinu sem veldur því að James Stewart sé að gera þessi mistök og það hafi ekkert með hjólið að gera, fyrir utan að James Stewart er að eldast. Í samanburði sínum tekur hann liðsfélaga James Stewart hann Davi Millsaps og segir að hann hafi ekki átt í neinum vandræðum í vúppsunum og í raun virkaði hjólið hans "rock solid" í gegnum vúppsana. David Vuillemin er á því að James Stewart keyri með of stífa fjöðrun, sem með of "snappi" afl í hjólinu sem erfitt er að stýra í vúppsunum og ef þú gerir mistök að þá refsi það "big time. Hvernig stendur á því að Yamaha YZ450F hefur landað titli í ástralska supercrossinu og motocrossi en virkar ekki í henni Ameríku? Þetta fer ekki saman og ef við lítum til Evrópu að þá hefur Steven Frossard afsannað það ásamt Gautier Paulin og David Philippaerts að það sé hægt að vinna á þessu hjóli oftar en einu sinni og oftar en tvisvar. Þannig að það er skoðun David Vuillemin að þetta sé uppsetning en ekki hjólið. Til samanburðar tekur hann ökumenn Ben Lamay sem hafi nánast verið á "stock" hjóli og samt lítið mun betur út en James Stewart í vúppsunum. Gautier Paulin gerði sér lítið fyrir og sigraði á þessu hjóli í MXON 2011 og var þá að keppa við "the best of the best". Hægt er að lesa pistilinn hans David Vuillemin með að smella hér. Sigurvegarinn í Le Tougeut þolaksturskeppninni sem fór fram um daginn var t.d. á YZ450F. Annað sem einhverjir hafa bent á að eftir því sem menn verða eldri, þarf að mýkja hlutina og það er hlutur sem James Stewart virðist hafa láðst að gera. Sjáið t.d. Kevin Windham. Hjólið hans er orðin meira "smooth" en áður þó svo að hann vilji hafa ákveðið afl að þá vill hann ekki að það refsi manni eða rífi af ökumanninum handleggina. Chad Reed er einnig þekktur fyrir að vilja ákveðið en mjúka aflkúrfu.
